Wie volgt nou wie?

De werkelijkheid die zich afspeelt in mijn leven en in mijn omgeving is vast anders dan die van anderen. Het zijn andere ervaringen die die werkelijkheid gevormd hebben en we doen niet allemaal de hele tijd hetzelfde. Dan is er ook nog de werkelijkheid die zich afspeelt wanneer je de dag of de nacht doorbrengt met surfen of het bekijken van video’s op het internet. Dat is niet echt. Soms is het wel echt. Zoals een live voetbalwedstrijd dat is bijvoorbeeld. Er zijn afspiegelingen van de werkelijkheid te zien op het internet of op de televisie die het gevoel geven dat je niet helemaal alleen bent. Ik keek naar Altered Carbon op Netflix. Voornamelijk omdat de hoofdrolspeler Kovacs, gespeeld door Joel Kinnaman er na het eerste seizoen niet meer in mee speelt. De serie maakt een voorstelling waarin mensen een ander uiterlijk kunnen aannemen en waarin het innerlijk van de mens als inwisselbaar gegeven een oorlog heeft ontketend in een absurde werkelijkheid waarin ervaringen en gebeurtenissen kunnen worden geprogrammeerd. Joel is aantrekkelijk en vlijmscherp in zijn rol. De eerste afleveringen in elk geval, zoals vaak op Netflix. Zaterdagavond was ik gaan wandelen in weer een zielige zoektocht naar een contact met een onbekende. Volgens mij is dat heel normaal om te doen. In films deden ze dat vaak onafgebroken. In hotels en in café’s meestal. De laatste tijd spreek ik ook wel mensen aan op straat. Dat is wel wat gewoner geworden. Bijna altijd verloopt dat eerste contact stroef en moeizaam. Het maakt dat ik stiller ben geworden en in eerste instantie een vorm van lichaamstaal probeer te gebruiken wanneer ik met iemand in gesprek wil komen. Nu begon het plotseling heel hard te regenen. Ik bracht lange tijd door in een portiek van een woning aan de Nassaukade om te schuilen. Mijn telefoon maakte een geluid. Een inkomend bericht van ‘divertive’ ‘Hi, how are you?’ Ik keek naar de foto van de persoon die me het bericht gestuurd had. En, ook toevallig, het was hem. Of niet? Hij leek er anders wel erg veel op. Diezelfde Joel Kinnaman die Kovacs speelt in de serie op Netflix. Werd ik hier weer misleid? We wisselden nog enkele berichten uit. Ik besloot dat ik hoe dan ook zijn privacy zou respecteren dus ik zei niet dat ik hem kende van televisie. Het werd daardoor een wat onhandige chat. Ik kreeg ook een locatie doorgestuurd. Een plattegrond met een markering op een adres in de van der Hoopstraat. Voorlopig regende het nog te hard. En had ik contact met een dubbelganger van Kovacs. Ik bleef nog even zitten in de portiek. In de serie lijkt het soms alsof we elkaar een beetje kenden. Niet veel later, toen ik in de richting van de locatie was gaan wandelen, was ik het contact met hem alweer verloren. Hij gaf geen antwoord. Waarom had hij me dan zijn locatie gestuurd? Inmiddels was het droog. Gedachten vlogen door mijn hoofd. De locatie heb ik niet kunnen vinden. Teleurgesteld wandelde ik terug naar het van Limburg Stirumplein en liep van daar af verder naar het Westerpark. Ik ging op de grond zitten op een grasvels in het midden van het park en staarde naar de bomen die zich om me heen bevonden. Het komt af en toe voor dat ik heel geconcentreerd op een plek ga zitten zoals vanavond in het park. Ik heb dan soms een soort wensgedachte of een gevoel dat er iets te gebeuren staat, die ik als een spanning door me heen voel gaan. O ja en gewoon geil soms ook dat. Ik houd van de nacht en de stilte en het donker buiten. Na een half uur stond ik op en liep in de richting van het tunneltje naar de Spaarndammerbuurt. Ik zag dat er een gedaante stond in de buurt van het tunneltje bij een overdekte houten zitbank. Een beetje zenuwachtig liep ik in zijn richting. Ik vroeg hem of hij een vuurtje had, in het Engels. De jonge man stelde zich aan mij voor als Lazar. Hij werd niet meteen heel boos maar deed wat afstandelijk. Ik bleef even in zijn buurt staan. Ik keek wat beter naar zijn gezicht en plotseling dacht ik opnieuw Kovacs daarin te herkennen. Al was het dan geen identieke gelijkenis maar enkele trekken uit zijn gezicht. De Bulgaar praatte wat in gebroken Engels over Corona en zijn reis. Nee, dan was het hem toch niet want hij praatte heel anders. Ik vond hem aardig wel. Ik vertelde hem eerlijk dat ik ook in het park terecht was gekomen omdat ik aan het cruisen was. Lazar vertelde meteen beslist dat hij hetero was en vervolgens over zijn ervaringen met vrouwen. Het was een bevreemdende avond geweest met al deze lagen in een realiteit die soms verwarrend is of door toevalligheden doordrenkt. Omdat ik nog geneigd ben te geloven wat ik op mijn iPhone zie. Ik nam niet veel later afscheid van de Bulgaar. Ik had geprobeerd wat met hem te flirten maar dat is nog steeds erg ongebruikelijk. ‘s Nachts overigens niet. Maar alles is anders. Het is toch wel vervelend soms dat je niet weet welke seksuele voorkeur iemand heeft die je ergens hebt ontmoet en de meeste horeca zijn al een maand of vijf gesloten geweest. Ik besloot een lange wandeling te maken en liep in de richting van de Westergasfabriek. De sterren zijn soms wel heel dichtbij.